Brytyjskie przepisy kosmetyczne: SCPN i brytyjska osoba odpowiedzialna

Sprzedaż kosmetyków w Wielkiej Brytanii podlegała kiedyś tym samym zasadom co w reszcie UE. Od Brexitu już tak nie jest. Ten przewodnik wyjaśnia prostym językiem brytyjskie przepisy kosmetyczne: kto potrzebuje brytyjskiej osoby odpowiedzialnej (UK Responsible Person), czym jest zgłoszenie SCPN i co trzeba mieć gotowe, zanim produkt trafi do klientów w Anglii, Szkocji lub Walii.

Krótka odpowiedź

Aby sprzedawać produkt kosmetyczny w Wielkiej Brytanii (Great Britain), potrzebna jest osoba odpowiedzialna z siedzibą w Wielkiej Brytanii, udokumentowana ocena bezpieczeństwa i dokumentacja informacyjna produktu, zgłoszenie w brytyjskim serwisie SCPN przed premierą oraz etykieta z nazwą i adresem brytyjskiej osoby odpowiedzialnej. Irlandia Północna nadal stosuje system unijny, więc jeden produkt może wymagać zarówno ścieżki brytyjskiej, jak i unijnej, każdej z własnym zgłoszeniem i własną osobą odpowiedzialną.

Czym są brytyjskie przepisy kosmetyczne?

Gdy Wielka Brytania opuściła UE, zachowała tekst rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 w swoim prawie, dostosowała go i obecnie utrzymuje oddzielnie. Większość osób nazywa wynik brytyjskim rozporządzeniem kosmetycznym (UK Cosmetics Regulation). Zasady będą znajome: produkty muszą być bezpieczne, musi istnieć wskazana osoba odpowiedzialna, muszą istnieć raport bezpieczeństwa i dokumentacja produktu, produkty muszą być zgłoszone i prawidłowo oznakowane, a badania na zwierzętach są zakazane. Zmieniła się geografia. „UE” w dawnych przepisach stało się „Wielką Brytanią”, a Wielka Brytania ma teraz własny system zgłoszeń, własne załączniki dotyczące składników i własne wytyczne Office for Product Safety and Standards (OPSS).

Przeczytaj też Sprzedaż kosmetyków w Turcji: osoba odpowiedzialna i zgłoszenie ÜTS

Kim jest brytyjska osoba odpowiedzialna?

Każdy produkt kosmetyczny wprowadzany na rynek Wielkiej Brytanii wymaga osoby odpowiedzialnej (Responsible Person, RP) z siedzibą w Wielkiej Brytanii. Zazwyczaj jest to:

• Producent, jeśli ma siedzibę w Wielkiej Brytanii, lub osoba z siedzibą w Wielkiej Brytanii wyznaczona przez niego pisemnym mandatem, która przyjmuje tę rolę na piśmie.
• Importer, jeśli produkt jest wytwarzany poza Wielką Brytanią, chyba że importer wyznaczy inną osobę pisemnym mandatem.
• Dystrybutor, który sprzedaje produkt pod własną nazwą lub marką albo zmienia produkt już znajdujący się na rynku w sposób, który może wpływać na zgodność.

RP jest osobą, z którą organy kontaktują się w pierwszej kolejności. Musi zadbać o istnienie oceny bezpieczeństwa, dostępność dokumentacji informacyjnej produktu, zgłoszenie produktu i prawidłową etykietę. Brytyjska firma, za którą nie stoi brytyjski producent, często wyznacza dostawcę usług, ale obowiązek prawny pozostaje przy osobie wskazanej.

Czym jest SCPN i jak działa zgłoszenie?

SCPN to skrót od Submit Cosmetic Product Notifications, rządowego serwisu, który zastąpił unijny CPNP dla rynku Wielkiej Brytanii. RP musi zgłosić każdy produkt przed udostępnieniem go konsumentom. Zazwyczaj podaje się nazwę i kategorię produktu, informacje o recepturze lub składnikach, ewentualne nanomateriały, dane osoby odpowiedzialnej, kontakt do informacji w razie zatrucia lub w sytuacji awaryjnej oraz obraz etykiety lub opakowania. Wpis należy aktualizować za każdym razem, gdy informacje się zmieniają.

Kilka punktów, które zaskakują marki:

• Zgłoszenie w unijnym CPNP nie obowiązuje w Wielkiej Brytanii. To odrębne zgłoszenie, z odrębnym kontem.
• Nanomateriały, które nie są barwnikami, konserwantami ani filtrami UV, są zasadniczo zgłaszane z dużym wyprzedzeniem, zwykle sześć miesięcy przed wprowadzeniem produktu na rynek.
• Poważne niepożądane skutki muszą być zgłaszane do OPSS, który następnie informuje RP.

Jakich dokumentów bezpieczeństwa wymaga Wielka Brytania?

Tych samych dwóch elementów co w UE. Po pierwsze, raportu bezpieczeństwa produktu kosmetycznego (CPSR) z częścią A (informacje o bezpieczeństwie) i częścią B (wniosek asesora), podpisanego przez odpowiednio wykwalifikowanego asesora bezpieczeństwa. Po drugie, dokumentacji informacyjnej produktu (PIF), która zawiera CPSR, opis produktu, dowody dobrej praktyki produkcyjnej, dowód działania tam, gdzie jest deklarowane, oraz informacje o badaniach na zwierzętach. PIF jest przechowywana pod adresem brytyjskiej RP i co do zasady przez dziesięć lat od wprowadzenia na rynek ostatniej partii.

Asesor musi spełniać kryteria kwalifikacji określone w prawie brytyjskim. Ponieważ uznawanie kwalifikacji zmieniło się po Brexicie, nie należy zakładać, że raport przygotowany dla UE jest akceptowany w niezmienionej postaci; trzeba to sprawdzić u asesora i w wytycznych OPSS. Dane stojące za raportem są tego samego rodzaju, który już Państwo znają: stabilność, jakość mikrobiologiczna oraz, dla produktów na bazie wody, challenge test.

Przeczytaj też Sprzedaż kosmetyków z Wielkiej Brytanii do UE: co się zmieniło

Oznakowanie na rynek Wielkiej Brytanii

Zasady dotyczące etykiet ściśle odpowiadają liście unijnej: nazwa i adres osoby odpowiedzialnej, zawartość nominalna, data trwałości lub okres po otwarciu, numer partii, funkcja, środki ostrożności i lista składników. Ważne są dwie różnice. Adres musi być adresem brytyjskim dla produktów sprzedawanych w Wielkiej Brytanii, a produkt importowany zwykle wymaga również kraju pochodzenia. Dokładne brzmienie należy utrzymać spójnie z tym, co wpisano w SCPN.

Irlandia Północna: inny zestaw zasad

Na mocy Ramowych Ustaleń z Windsoru (Windsor Framework) w Irlandii Północnej obowiązuje unijne rozporządzenie kosmetyczne. Produkt wprowadzany na rynek północnoirlandzki wymaga zatem osoby odpowiedzialnej w Irlandii Północnej lub w UE (OPSS podaje, że nie może mieć siedziby w Wielkiej Brytanii) oraz zgłoszenia w CPNP. Jeśli ten sam produkt sprzedają Państwo również w Wielkiej Brytanii, potrzebne jest także odrębne zgłoszenie SCPN i brytyjska RP. Produkty wytworzone w Wielkiej Brytanii i wprowadzane na rynek północnoirlandzki są traktowane jak import, więc muszą zawierać dane importera i pochodzenia.

Przepisy dotyczące składników zaczynają się rozchodzić

Przez lata listy zakazanych i ograniczonych składników były identyczne. Dziś Wielka Brytania zmienia własne załączniki przez brytyjskie akty wykonawcze (statutory instruments), a UE zmienia swoje listy własnymi aktami. Większość substancji jest traktowana tak samo, ale terminy i szczegóły mogą się różnić, dlatego recepturę, która jest w porządku na jednym rynku, należy ponownie sprawdzić pod kątem drugiego przed każdą premierą lub reformulacją. Podsumowanie brytyjskich zmian z 2026 roku opublikowane przez CTPA jest użytecznym przykładem tego, jak takie aktualizacje wyglądają w praktyce.

Przeczytaj też Osoba odpowiedzialna za kosmetyk (RP): kto jej potrzebuje i co robi

Typowe błędy

• Wykorzystanie osoby odpowiedzialnej z UE na rynek Wielkiej Brytanii.
• Zakładanie, że zgłoszenie w CPNP obejmuje Wielką Brytanię.
• Drukowanie na etykiecie produktu sprzedawanego w Wielkiej Brytanii wyłącznie adresu unijnego.
• Ponowne wykorzystanie unijnego raportu bezpieczeństwa bez sprawdzenia kwalifikacji asesora według przepisów brytyjskich.
• Zapomnienie o aktualizacji SCPN po zmianie receptury lub opakowania.

Lista kontrolna przed premierą w Wielkiej Brytanii

1. Potwierdzić, że produkt jest kosmetykiem, a receptura respektuje brytyjskie załączniki.
2. Wyznaczyć brytyjską osobę odpowiedzialną na piśmie.
3. Uzyskać podpisany CPSR i zbudować PIF.
4. Zebrać raporty ze stabilności, mikrobiologii oraz, w razie potrzeby, z challenge testu.
5. Złożyć zgłoszenie SCPN.
6. Wydrukować etykietę z adresem brytyjskim i sprawdzić oświadczenia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy potrzebuję brytyjskiej osoby odpowiedzialnej, jeśli mam już unijną?

Tak, jeśli sprzedają Państwo w Wielkiej Brytanii. Osoba z siedzibą w UE nie może działać jako osoba odpowiedzialna na rynek Wielkiej Brytanii, a osoba z siedzibą w Wielkiej Brytanii nie może działać dla UE. Marki sprzedające w obu miejscach zwykle wyznaczają dwie osoby lub jeden podmiot z siedzibą w każdym z nich.

Czy zgłoszenie SCPN to to samo co CPNP?

Nie. To odrębne systemy rządowe dla odrębnych rynków. Zgłoszenie w jednym nie spełnia wymogu w drugim.

Czy mogę sprzedawać w Irlandii Północnej, mając tylko zgłoszenie SCPN?

Nie. Irlandia Północna stosuje ścieżkę unijną, więc potrzebna jest osoba odpowiedzialna z UE lub Irlandii Północnej oraz zgłoszenie w CPNP.

Najważniejsze wnioski

• Wielka Brytania ma własną osobę odpowiedzialną, zgłoszenie SCPN i zasady dotyczące adresu na etykiecie.
• Irlandia Północna nadal stosuje system unijny, więc marki często potrzebują obu ścieżek.
• Raport bezpieczeństwa i dokumentacja produktu nadal są wymagane; należy sprawdzić kwalifikacje asesora pod kątem przepisów brytyjskich.
• Listy składników się rozchodzą, więc każdy rynek trzeba sprawdzać osobno.