Szwajcarskie przepisy o kosmetykach: co muszą wiedzieć marki z UE

Szwajcaria leży w środku Europy, ale nie należy do UE. Jeśli już sprzedają Państwo w UE i chcą dodać klientów szwajcarskich, spotkają się Państwo ze szwajcarskimi przepisami dotyczącymi kosmetyków. Dobra wiadomość jest taka, że ściśle wzorują się one na prawie UE. Gorsza: to odrębny system prawny z własnymi podmiotami odpowiedzialnymi, organami i zasadami etykietowania. Ten poradnik pokazuje, co przenosi się z unijnej zgodności, co sprawdzić i jak się przygotować.

Krótka odpowiedź

Szwajcarskie prawo kosmetyczne wzoruje się na unijnym: produkty muszą być bezpieczne, poparte oceną bezpieczeństwa i dokumentacją informacyjną produktu, wytwarzane zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną, prawidłowo oznakowane i wolne od zakazanych substancji. Szwajcaria nie jest jednak objęta rozporządzeniem UE, więc dokumenty unijne nie są automatycznie uznawane, a potrzebny jest podmiot odpowiedzialny z siedzibą w Szwajcarii. Przepisy ustalają rozporządzenia szwajcarskie, a egzekwują je władze kantonalne przy koordynacji federalnej. Szczegóły się zmieniają, dlatego przed wysyłką należy potwierdzić aktualny tekst w szwajcarskich urzędach lub u szwajcarskiego doradcy.

Jakie przepisy szwajcarskie obowiązują?

Kosmetyki w Szwajcarii podlegają federalnemu prawu żywnościowemu i dotyczącemu artykułów użytku. Główne zasady zawiera rozporządzenie Federalnego Departamentu Spraw Wewnętrznych dotyczące produktów kosmetycznych (VKos), uzupełnione ogólnym rozporządzeniem o środkach spożywczych i artykułach użytku. Federalny Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i Weterynarii (FSVO) publikuje wytyczne i dba o zbieżność przepisów z UE, a laboratoria kantonalne przeprowadzają w praktyce kontrole. Kolejne szwajcarskie nowelizacje wielokrotnie miały na celu zmniejszenie różnic względem prawa UE, dlatego produkt zgodny z UE jest zwykle bliski zgodności ze Szwajcarią.

Przeczytaj też MoCRA a unijne rozporządzenie kosmetyczne: kluczowe różnice

Co jest takie samo jak w UE?

Jeśli produkt jest zgodny w UE, duża część podstaw przenosi się dalej:

• Bezpieczeństwo przede wszystkim: produkt nie może szkodzić zdrowiu w normalnych lub przewidywalnych warunkach stosowania, co potwierdza ocena bezpieczeństwa wykonana przez wykwalifikowaną osobę.
• Dokumentacja informacyjna produktu: receptura, metoda produkcji, raport bezpieczeństwa, dowody na deklaracje i dane o niepożądanych działaniach, przechowywane do wglądu podczas kontroli.
• Dobra praktyka produkcyjna: zwykle wykazywana przez stosowanie normy ISO 22716.
• Zasady dotyczące składników: substancje zakazane i ograniczone, barwniki, konserwanty i filtry UV podlegają listom odzwierciedlającym załączniki UE.
• Podstawy etykietowania: lista składników w INCI, numer partii, funkcja, środki ostrożności oraz minimalny termin trwałości lub okres po otwarciu.

O ile nam wiadomo, Szwajcaria nie ma odpowiednika unijnego Portalu Zgłaszania Produktów Kosmetycznych jako warunku wejścia na rynek, więc zgłoszenie CPNP niczego w Szwajcarii nie zastępuje, a szwajcarskiego zgłoszenia nie trzeba składać. Warto sprawdzić to ponownie przed wprowadzeniem produktu, ponieważ procedury mogą się zmienić.

Co jest inne w Szwajcarii?

Oto punkty do sprawdzenia przed wysyłką:

• Podmiot odpowiedzialny: prawo szwajcarskie nakłada obowiązki producenta na podmiot w Szwajcarii, zwykle szwajcarskiego importera lub szwajcarskiego przedstawiciela upoważnionego przez zagraniczną markę. Osoba odpowiedzialna z siedzibą w kraju UE nie zastępuje tej roli, nawet jeśli jej adres jest już na etykiecie. Układ należy potwierdzić z importerem.
• Język: część informacji na etykiecie i w dokumentacji musi być w oficjalnym języku szwajcarskim (niemieckim, francuskim lub włoskim), zwykle w języku regionu sprzedaży. Sam angielski zazwyczaj nie wystarcza dla tekstu obowiązkowego.
• Wersje załączników: szwajcarskie listy substancji zakazanych i ograniczonych podążają za unijnymi, ale mogą się opóźniać o kilka miesięcy. Nowo ograniczony w UE składnik może jeszcze przez pewien czas być dozwolony w Szwajcarii, a może zdarzyć się też odwrotnie.
• Cło i import: towary przekraczają granicę celną. Należy zaplanować dokumenty celne i importera zgłaszającego.
• Organy: kontrola i egzekwowanie przepisów odbywają się głównie na poziomie kantonów, więc kontakty i podejście mogą się różnić.

Czy unijny CPSR sprawdzi się w Szwajcarii?

Unijny raport bezpieczeństwa produktu kosmetycznego jest zwykle mocnym punktem wyjścia, ponieważ szwajcarska ocena bezpieczeństwa opiera się na tej samej logice: receptura, narażenie, profil toksykologiczny składników, zanieczyszczenia, jakość mikrobiologiczna, stabilność i niepożądane działania. W praktyce należy zapytać szwajcarskiego importera lub doradcę, czy format raportu i kwalifikacje asesora są akceptowane, oraz poprosić asesora o sprawdzenie receptury z aktualnymi szwajcarskimi listami składników. Jeśli wykorzystują Państwo raport unijny, należy jasno wskazać terytorium sprzedaży i zachować te same dane z badań. Asesor powinien potwierdzić, że nic w raporcie nie jest sprzeczne z wymogami szwajcarskimi.

Przeczytaj też Brytyjskie przepisy kosmetyczne: SCPN i brytyjska osoba odpowiedzialna

Etykietowanie na rynek szwajcarski

Najlepiej zacząć od etykiety unijnej i sprawdzić każdy element pod kątem przepisów szwajcarskich. Potrzebna będzie nazwa i adres podmiotu odpowiedzialnego w Szwajcarii, zawartość nominalna, data minimalnej trwałości lub symbol okresu po otwarciu, numer partii, funkcja, jeśli nie wynika z prezentacji, środki ostrożności przy stosowaniu oraz pełna lista składników. Informacje potrzebne konsumentowi, takie jak ostrzeżenia i instrukcje, powinny być podane w oficjalnym języku regionu sprzedaży. Wiele marek dodaje na rynek szwajcarski wielojęzyczną naklejkę lub dodatkową ulotkę. Należy też sprawdzić deklaracje: obowiązują te same zasady prawdziwości i dowodów, a deklaracje graniczne, które zakwalifikowałyby produkt jako lek, są niedozwolone.

Praktyczne kroki przed wysyłką

1. Ustalenie, kto odpowiada w Szwajcarii: szwajcarski importer lub upoważniony przedstawiciel, ujęty w pisemnej umowie.
2. Przegląd dokumentacji bezpieczeństwa: poproszenie asesora o sprawdzenie receptury z listami szwajcarskimi i w razie potrzeby aktualizacja CPSR.
3. Aktualizacja etykiet: podmiot odpowiedzialny, języki i ewentualne sformułowania specyficzne dla Szwajcarii.
4. Przygotowanie dokumentacji: dokumentacja informacyjna produktu gotowa na kontrolę kantonalną, w języku zrozumiałym dla inspektora.
5. Sprawdzenie logistyki: cło, importer zgłaszający i magazynowanie.
6. Organizacja obsługi skarg: uwzględnienie szwajcarskich danych kontaktowych w procesie.

Jakie badania pomagają w Szwajcarii?

Te same dowody, które wspierają dokumentację unijną, wspierają dokumentację szwajcarską. Test obciążeniowy (challenge test) pokazuje, że system konserwujący chroni produkt podczas używania, badanie specyfikacji mikrobiologicznej sprawdza jakość gotowego produktu, a badanie stabilności i kompatybilności potwierdza okres przydatności, okres po otwarciu i wybór opakowania. Jeśli deklarują Państwo przydatność dla skóry wrażliwej, test płatkowy dodaje dane o tolerancji u ludzi. Rzetelny CPSR oparty na tych danych stanowi podstawę dla obu rynków. Jeśli potrzebna jest także karta charakterystyki dla surowca lub produktu profesjonalnego, możemy przygotować SDS w wielu językach. Nie udzielamy porad prawnych, dlatego szwajcarskie szczegóły należy potwierdzić w urzędzie lub u lokalnego doradcy.

Przeczytaj też Sprzedaż kosmetyków z Wielkiej Brytanii do UE: co się zmieniło

Najczęstsze błędy

• Zakładanie, że Szwajcaria jest częścią rynku UE, więc wystarczy unijna osoba odpowiedzialna.
• Sprzedaż z etykietą wyłącznie w języku angielskim.
• Poleganie na zgłoszeniu CPNP jako dowodzie zgodności w Szwajcarii.
• Ignorowanie różnic w terminach obowiązywania nowych ograniczeń składników.
• Brak dokumentacji informacyjnej produktu gotowej dla inspektorów kantonalnych.

Najczęściej zadawane pytania

Czy muszę zgłaszać produkt kosmetyczny w Szwajcarii?

Według naszej wiedzy w Szwajcarii nie ma systemu zgłoszeń przed wprowadzeniem na rynek, takiego jak CPNP, ale warto to potwierdzić w FSVO, ponieważ procedury mogą się zmieniać. Obowiązki dokumentacyjne pozostają.

Czy moja unijna osoba odpowiedzialna może działać na rzecz Szwajcarii?

Zasadniczo nie samodzielnie. Prawo szwajcarskie oczekuje podmiotu odpowiedzialnego z siedzibą w Szwajcarii. O sposób ułożenia tego należy zapytać szwajcarskie urzędy lub doradcę.

Czy sprzedaż online szwajcarskim konsumentom wygląda inaczej?

Nie. Sprzedaż na odległość kierowana do klientów szwajcarskich jest traktowana tak samo jak inna sprzedaż na rynku szwajcarskim, więc obowiązują te same obowiązki, w tym dotyczące etykietowania.

Najważniejsze wnioski

• Szwajcarskie prawo kosmetyczne odzwierciedla unijne, ale jest odrębnym systemem, a dokumenty unijne nie są automatycznie uznawane.
• Potrzebny jest podmiot odpowiedzialny z siedzibą w Szwajcarii oraz etykiety w języku urzędowym.
• Unijny raport bezpieczeństwa, badania i dokumentacja produktu to solidna baza; warto sprawdzić je ze szwajcarskimi listami.
• Szczegóły należy potwierdzać w FSVO lub u szwajcarskiego doradcy, ponieważ przepisy i terminy się zmieniają.