De patchtest van 48 uur is de meest gebruikte manier om te controleren of een cosmetisch eindproduct de huid irriteert. Als je er een gaat bestellen, of een retailer erom heeft gevraagd, helpt het om te weten wat er werkelijk met je product gebeurt. Deze gids loopt de occlusieve patchtest van 48 uur stap voor stap door: wie eraan deelneemt, hoe het product wordt aangebracht, hoe lang het blijft zitten, hoe de huid wordt gescoord en wat het rapport je vertelt. Hier richten we ons op de methode; voor de reden waarom merken überhaupt een patchtest doen, zie onze productpagina.
Inhoud
- Het korte antwoord
- Wat de test moet laten zien
- Stap 1: Zorg dat het product er klaar voor is
- Stap 2: Vrijwilligers werven en screenen
- Stap 3: Het product voorbereiden
- Stap 4: Onder occlusie aanbrengen
- Stap 5: De 48 uur dragen
- Stap 6: Verwijdering en aflezingen
- Stap 7: De huid scoren
- Stap 8: Het ondertekende rapport
- Wat de test van 48 uur je niet kan vertellen
- Veelgestelde vragen
- Belangrijkste punten
Het korte antwoord
Een kleine, afgemeten hoeveelheid van het eindproduct wordt in een testkamertje of op een pleister geplaatst, aangebracht op de huid van gezonde volwassen vrijwilligers, meestal op de rug of de binnenkant van de onderarm, en afgedekt zodat het niet kan verdampen of afwrijven. Na 48 uur worden de pleisters verwijderd en scoort getraind personeel de huid op roodheid, zwelling en andere tekenen van irritatie bij een of meer aflezingen na verwijdering. De resultaten worden samengevat in een irritatieclassificatie van het product onder de testomstandigheden. Details zoals de hoeveelheid, de panelgrootte en de aflezingstijden verschillen per laboratorium, dus het protocol wordt altijd in het rapport vermeld.
Wat de test moet laten zien
De occlusieve patchtest van 48 uur zoekt naar primaire huidirritatie: een reactie die rechtstreeks door contact met het product wordt veroorzaakt, zonder dat er immuungeheugen aan te pas komt. Door het product af te dekken (occlusie) blijft het in nauw contact met de huid en neemt de penetratie toe, dus de test is bewust veeleisender dan normaal gebruik. Als een product onder deze omstandigheden geen relevante reactie veroorzaakt, is dat een goed bewijs dat het bij eerste contact goed wordt verdragen. De test is niet bedoeld om allergie (sensibilisatie) op te sporen, daarvoor is herhaalde blootstelling nodig.
Lees ook Vrijwilligers voor de pleistertest: hoeveel zijn er nodig?
Stap 1: Zorg dat het product er klaar voor is
Een test op mensen is de laatste stap, niet de eerste. Voordat er een vrijwilliger bij betrokken is, moeten de ingrediënten en de formule op veiligheid zijn beoordeeld, en moet de verantwoordelijke voor de studie de volledige formule, de veiligheidsgegevens en de beoogde gebruiksomstandigheden hebben. Dit beginsel komt uit de richtsnoeren van het wetenschappelijk comité van de EU over menselijke vrijwilligers bij verdraagzaamheidstests. In de praktijk betekent het ook dat je de definitieve formule test, bij voorkeur uit een batch die op dezelfde manier is gemaakt als je commerciële productie, nadat de gegevens over stabiliteit en conservering beschikbaar zijn.
Stap 2: Vrijwilligers werven en screenen
Vrijwilligers zijn gezonde volwassenen die vrije, schriftelijke, geïnformeerde toestemming geven en zich op elk moment kunnen terugtrekken. Typische uitsluitingscriteria zijn onder meer:
- huidziekte, littekens, tatoeages of zonnebrand op het testgebied;
- bekende allergie voor cosmetische ingrediënten of een voorgeschiedenis van sterke huidreacties;
- geneesmiddelen die reacties kunnen maskeren, zoals corticosteroïden of antihistaminica;
- zwangerschap of borstvoeding, tenzij het product voor die groep bedoeld is.
De panelgrootte hangt af van het laboratorium en van waarvoor het resultaat wordt gebruikt, en moet in het rapport worden vermeld.
Stap 3: Het product voorbereiden
Leave-on producten zoals crèmes, lotions, serums en make-up worden meestal onverdund aangebracht. Rinse-off producten zoals shampoos, douchegels en gezichtsreinigers worden normaal in water verdund, omdat ze in het echte leven seconden of minuten op de huid blijven, niet twee dagen; ze onverdund onder occlusie testen zou de irritatie sterk overdrijven. Vluchtige producten zoals parfums of toners op alcoholbasis mogen soms kort verdampen voordat ze worden afgedekt, of worden onder een semi-occlusieve pleister getest. Wat er ook wordt gekozen, de hoeveelheid en een eventuele verdunning worden vastgelegd.
Lees ook Wat is een cosmetische patchtest (en is die verplicht)?
Stap 4: Onder occlusie aanbrengen
Het product wordt in een klein testkamertje geplaatst, een aluminium of plastic bakje op kleefband, of op een absorberend kussentje dat met een occlusieve pleister wordt afgedekt. De pleister wordt op een gemarkeerde plek aangebracht, meestal op de bovenrug tussen de schouderbladen, soms op de binnenkant van de onderarm. Er kunnen meerdere producten tegelijk bij dezelfde vrijwilliger worden getest, elk op een eigen gecodeerde plek, zodat de persoon die scoort niet weet welk product waar zit. Een onbehandelde plek of een negatieve controle, zoals een leeg kamertje of water, vormt een basis voor vergelijking.
Stap 5: De 48 uur dragen
De komende twee dagen gaan de vrijwilligers door met het normale leven, met een paar regels: de pleisters droog houden, het testgebied niet douchen, zware transpiratie vermijden en de pleisters niet aanraken of optillen. Ze melden elke jeuk, brandend gevoel of pijn. Als een vrijwilliger sterk ongemak voelt, wordt de pleister eerder verwijderd en wordt de reden vastgelegd; de veiligheid van de vrijwilliger gaat altijd voor het testresultaat.
Stap 6: Verwijdering en aflezingen
Na 48 uur verwijdert getraind personeel de pleisters en markeert de testplekken. Omdat de druk van een kamertje en de occlusie zelf een kortstondige afdruk kunnen achterlaten, vindt de eerste aflezing meestal plaats na een korte wachttijd. Veel protocollen voegen een tweede aflezing toe, een dag of langer later, om te zien of een reactie wegtrekt, aanhoudt of laat verschijnt. Aflezingen gebeuren bij consistente verlichting, bij voorkeur door dezelfde getrainde beoordelaar.
Lees ook Kosten en doorlooptijd van een patchtest voor cosmetica
Stap 7: De huid scoren
Elke plek wordt beoordeeld op een visuele schaal. Een typische erytheemschaal loopt van 0 (geen reactie) via twijfelachtige of minimale roodheid, licht, matig en duidelijk erytheem, tot 4 (ernstige roodheid, soms met blaasjes). Zwelling, papels, droogheid of schilfering worden apart vastgelegd. De individuele scores worden vervolgens gecombineerd, bijvoorbeeld als gemiddelde irritatiescore of als het aandeel vrijwilligers met een reactie, en het product wordt in een categorie geplaatst, zoals niet-irriterend of licht irriterend onder de testomstandigheden. Laboratoria gebruiken verschillende schalen, dus lees altijd de schaal die in je rapport wordt beschreven.
Stap 8: Het ondertekende rapport
Een volledig rapport vermeldt het product en de batch, de hoeveelheid en een eventuele verdunning, het type pleister en de applicatieplaats, de blootstellingsduur, de aflezingstijden, het aantal en de criteria van de vrijwilligers, de scoreschaal, de individuele resultaten, de conclusie en de handtekening van de verantwoordelijke. Je veiligheidsbeoordelaar gebruikt het in de CPSR, en het blijft in je productinformatiebestand om elke claim die erop is gebaseerd te ondersteunen.
Wat de test van 48 uur je niet kan vertellen
- Of het product allergie veroorzaakt na herhaald gebruik; daarvoor is een herhaalde patchtest (HRIPT) nodig.
- Of irritatie zich over weken dagelijks gebruik opbouwt.
- Of het product in de ogen prikt of werkt zoals beweerd.
- Of een andere formule, geurstof of tint zich op dezelfde manier gedraagt.
Hij vervangt ook niet de gegevens van de microbiologische test, de stabiliteitstest en de challengetest die de veiligheidsbeoordeling nodig heeft.
Veelgestelde vragen
Waarom 48 uur in plaats van 24?
Beide tijdsduren worden gebruikt. Een blootstelling van 48 uur is veeleisender en kan zwakke irriterende stoffen aan het licht brengen die een test van 24 uur kan missen. De keuze hangt af van het protocol van het laboratorium en van wat je veiligheidsbeoordelaar verwacht.
Doet de test de vrijwilligers pijn?
Meestal niet. De meeste mensen voelen alleen de pleister. De geteste producten zijn naar verwachting veilig en elke vrijwilliger kan op elk moment stoppen.
Hoe lang duurt het van bestelling tot rapport?
Het huidcontact zelf duurt twee dagen, maar werving, applicatie, aflezingen en rapportage nemen extra tijd. Bij Cosmetic Testing Lab duurt de enkelvoudige occlusieve patchtest van 48 uur in totaal ongeveer twee weken, met gratis DHL-ophaling van monsters en een ondertekend PDF-rapport.
Belangrijkste punten
- De test controleert primaire irritatie onder bewust veeleisende, afgedekte omstandigheden.
- Rinse-off producten worden meestal verdund; leave-on producten worden getest zoals ze zijn.
- Aflezingen na verwijdering worden gescoord op een visuele schaal die in het rapport staat.
- Hij spoort geen allergie op en vervangt andere veiligheidstests niet.