Austria to kompaktowy rynek nastawiony na jakość, na którym drogerie, apteki i sklepy ekologiczne oferują szeroki wybór kosmetyków, a klienci oczekują przejrzystych informacji w języku niemieckim. Jeśli chcą Państwo sprzedawać kosmetyki w Austrii, przepisy UE są te same, które już Państwo stosują, a Austria dodaje krótką listę punktów krajowych: niemiecki na kluczowych elementach etykiety, krajowe rozporządzenie wykonawcze, regionalne organy kontroli żywności oraz obowiązki dotyczące opakowań dla sprzedawców internetowych. Poradnik wyjaśnia je dla marek, które spełniają wymogi rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 lub się do tego przygotowują.
Spis treści
- Krótka odpowiedź
- Unijne minimum w skrócie
- Kto nadzoruje kosmetyki w Austrii?
- Jakiego języka musi używać etykieta w Austrii?
- Dokumentacja: jaki język i gdzie?
- Obowiązki dotyczące opakowań dla sprzedawców wysyłających do Austrii
- Czego oczekują sprzedawcy i platformy?
- Lista kontrolna sprzedaży w Austrii
- Częste błędy
- Najczęściej zadawane pytania
- Najważniejsze wnioski
Krótka odpowiedź
Dla Austrii potrzebna jest standardowa dokumentacja UE: osoba odpowiedzialna w UE, podpisany CPSR, dokumentacja informacyjna produktu i zgłoszenie w CPNP. Na poziomie krajowym austriackie rozporządzenie wykonawcze w sprawie kosmetyków (Kosmetik-Durchführungsverordnung) wymaga niemieckiego dla kluczowych informacji na etykiecie, kontrola należy do organów nadzoru krajów związkowych, a zagraniczni sprzedawcy internetowi powinni sprawdzić austriackie licencjonowanie opakowań. To informacja ogólna, a nie porada prawna; szczegóły należy potwierdzić w organie właściwym.
Unijne minimum w skrócie
Cztery elementy obowiązują w każdym kraju UE:
- Osoba odpowiedzialna (RP): firma lub osoba mająca siedzibę w UE, wskazana na etykiecie, odpowiedzialna za zgodność.
- Raport bezpieczeństwa (CPSR): część A (dane o produkcie) i część B (ocena bezpieczeństwa), podpisane przez wykwalifikowanego oceniającego bezpieczeństwo.
- Dokumentacja informacyjna produktu (PIF): CPSR, receptura, informacje o produkcji, dowody na poparcie oświadczeń i raporty z badań, przechowywane w gotowości dla organów.
- Zgłoszenie w CPNP: produkt zgłasza się w portalu europejskim przed wprowadzeniem na rynek.
Poradnik austriackiej izby handlowej podkreśla, że rozporządzenie obowiązuje bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich i ma pierwszeństwo przed przepisami krajowymi. Austria nie ma osobnego dossier kosmetycznego.
Przeczytaj też Sprzedaż kosmetyków w Słowenii: zasady, organy i etykiety
Kto nadzoruje kosmetyki w Austrii?
Kosmetyki podlegają austriackiej ustawie o bezpieczeństwie żywności i ochronie konsumentów (LMSVG). Produkty na rynku kontrolują właściwe organy nadzoru. Według poradnika austriackiej izby handlowej kontrola należy do gubernatora kraju związkowego w każdym kraju związkowym, który korzysta z wydziałów kontroli żywności rządu kraju związkowego. Inne opisy odnoszą się ogólniej do organów nadzoru żywności krajów związkowych wraz z federalnym ministerstwem właściwym ds. zdrowia.
Pracę tę wspiera AGES, Austriacka Agencja Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności. Opisuje ona pobieranie próbek w drogeriach, supermarketach, sklepach ze zdrową żywnością i na targach oraz u producentów i importerów oraz badanie ich w swoim dziale kosmetyków w Wiedniu i w laboratoriach krajów związkowych. AGES podaje, że ocenia rocznie około 700 do 1000 produktów pod kątem przepisów o substancjach, oznakowania i wymogów mikrobiologicznych. Oferuje też dobrowolną opinię o zdolności produktu do obrotu, którą może zamówić osoba odpowiedzialna lub sprzedawca i która nie jest wymogiem prawnym.
Odpowiedzialność dzielą dystrybutorzy. Przed udostępnieniem kosmetyku dystrybutor musi sprawdzić, czy informacje na etykiecie są obecne i czy spełniony jest wymóg językowy z art. 19 ust. 5, więc austriacki sprzedawca często zapyta o to w pierwszej kolejności.

Jakiego języka musi używać etykieta w Austrii?
Art. 19 ust. 5 pozostawia język niektórych elementów etykiety każdemu państwu członkowskiemu. W Austrii reguluje to Kosmetik-Durchführungsverordnung (BGBl. II nr 330/2013). Poradnik izby handlowej z listopada 2025 r. stwierdza, że w Austrii po niemiecku muszą być:
- zawartość nominalna w chwili napełnienia,
- data minimalnej trwałości lub okres po otwarciu,
- szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania oraz
- funkcja produktu, chyba że wynika jasno z jego prezentacji.
To samo rozporządzenie dotyczy oznakowania kosmetyków bez opakowania oraz sposobu podawania informacji, gdy nie mieszczą się na opakowaniu. W praktyce cały tekst skierowany do konsumenta należy zaplanować po niemiecku: ostrzeżenia, instrukcje użycia i oświadczenia. Jasny, prosty niemiecki działa we wszystkich regionach; jeśli ponownie używają Państwo etykiety napisanej na inny rynek niemieckojęzyczny, warto zlecić jej jednorazowe sprawdzenie osobie znającej austriackich klientów.
AGES podaje również, że kontrole urzędowe wykrywają braki. W kampanii pobierania próbek kosmetyków z jarmarków i targów zbadano 27 próbek i w czterech z nich brakowało wymaganego prawem oznakowania po niemiecku. Mali sprzedawcy i stoiska targowe nie są więc zwolnieni.
Dokumentacja: jaki język i gdzie?
Dokumentację informacyjną produktu przechowuje się pod adresem podanym na etykiecie i udostępnia organom. Według AGES zazwyczaj jest prowadzona po niemiecku; samo rozporządzenie wymaga, aby informacje przekazywane organowi były w języku, który łatwo zrozumieć. Dlatego wiele marek z angielskim CPSR przygotowuje niemieckie streszczenie lub tłumaczenie. Warto uzgodnić to wcześnie z osobą oceniającą bezpieczeństwo, aby nie opóźniło to odpowiedzi na żądanie kontroli. Nasz podpisany CPSR trafia bezpośrednio do dokumentacji informacyjnej produktu.
Przeczytaj też Sprzedaż kosmetyków w Chorwacji: zasady, organy i etykiety
Obowiązki dotyczące opakowań dla sprzedawców wysyłających do Austrii
Opakowania nie podlegają rozporządzeniu kosmetycznemu, ale mają znaczenie, jeśli wysyłają Państwo do austriackich konsumentów z innego kraju. Według austriackiej izby handlowej na podstawie § 16b rozporządzenia o opakowaniach 2014 zagraniczny sprzedawca internetowy wysyłający towary w opakowaniach bezpośrednio do prywatnych konsumentów końcowych w Austrii musi uczestniczyć w austriackim systemie zbiórki i odzysku oraz wyznaczyć upoważnionego przedstawiciela w Austrii. Jeśli dostarczają Państwo towary austriackiej firmie, podmiotem zobowiązanym jest zasadniczo austriacki importer. Przepisy te i ich stosowanie są regularnie aktualizowane, dlatego przed pierwszą przesyłką należy sprawdzić je w systemach licencjonowania lub w izbie.
Czego oczekują sprzedawcy i platformy?
Nabywcy detaliczni w Austrii zazwyczaj proszą o te same podstawowe dowody przed wystawieniem produktu:
- numer referencyjny zgłoszenia w CPNP i dane osoby odpowiedzialnej,
- oświadczenie, że istnieje podpisany CPSR, często wraz z raportami z challenge test, badań stabilności i mikrobiologicznych,
- etykieta lub projekt graficzny pokazujący tekst po niemiecku,
- dowody na oświadczenia, ponieważ według AGES reklamowane działanie musi być możliwe do udowodnienia.
Należy traktować to jako typowe oczekiwania, a nie sztywne reguły, ponieważ każda sieć ustala własną listę kontrolną dostawców.

Lista kontrolna sprzedaży w Austrii
- Upewnić się, że osoba odpowiedzialna ma siedzibę w UE i jest wskazana na każdej etykiecie.
- Sprawdzić, czy CPSR jest podpisany i czy raporty z badań, na których się opiera, są kompletne.
- Zgłosić każdy produkt w CPNP przed pierwszą sprzedażą.
- Umieścić po niemiecku zawartość nominalną, minimalną trwałość lub okres po otwarciu, środki ostrożności i funkcję.
- Przygotować niemieckie instrukcje użycia i brzmienie oświadczeń.
- Przechowywać dokumentację informacyjną produktu w jednym miejscu, z gotową wersją lub streszczeniem po niemiecku.
- Jeśli wysyłają Państwo bezpośrednio do austriackich konsumentów, sprawdzić zasady licencjonowania opakowań i upoważnionego przedstawiciela.
- Przygotować dane dla sprzedawców: wykaz INCI, projekt etykiety, dowody na oświadczenia.
Przeczytaj też Sprzedaż kosmetyków w Niemczech: przepisy, organy i etykiety
Częste błędy
- Używanie etykiety angielskiej lub niemieckiej dla Niemiec bez sprawdzenia czterech elementów, które muszą być po niemiecku.
- Umieszczanie niemieckiego tylko na kartonie zewnętrznym, podczas gdy sam pojemnik go nie ma.
- Sprzedaż na targach lub online bez osoby odpowiedzialnej lub dokumentacji.
- Składanie oświadczeń bez dowodów w dokumentacji.
- Wysyłka do konsumentów z zagranicy z pominięciem austriackich przepisów o opakowaniach.
Najczęściej zadawane pytania
Czy niemiecka etykieta z Niemiec wystarcza dla Austrii?
Zazwyczaj sam tekst niemiecki działa, ponieważ wymagany jest niemiecki, ale nadal trzeba sprawdzić, czy wszystkie wymagane elementy są obecne oraz czy dane osoby odpowiedzialnej i CPNP są poprawne. Warto raz zlecić sprawdzenie względem austriackiego rozporządzenia.
Czy potrzebuję austriackiej osoby odpowiedzialnej?
Nie. Osoba odpowiedzialna musi mieć siedzibę w UE. Jedna osoba może obsługiwać Austrię i pozostałe kraje UE.
Czy mogę polegać na angielskim CPSR?
Raport jest ważny w całej UE. Podczas kontroli organ musi być w stanie zrozumieć informacje, a AGES podaje, że dokumentacja jest zazwyczaj prowadzona po niemiecku, dlatego należy przygotować wersję lub streszczenie po niemiecku.
Najważniejsze wnioski
- Jedna unijna dokumentacja obejmuje Austrię; kwestie krajowe to niemiecki na kluczowych elementach etykiety i kontrola lokalna.
- Nadzór sprawują organy kontroli żywności krajów związkowych, a AGES wspiera pobieranie próbek i badania.
- Zagraniczni sprzedawcy internetowi powinni sprawdzić licencjonowanie opakowań i zasadę upoważnionego przedstawiciela.
- Mieć gotowe dowody na oświadczenia, raporty z badań i niemieckie streszczenie dla sprzedawców i inspektorów.
