Ο κατάλογος συστατικών είναι το πιο ελεγχόμενο τμήμα μιας ετικέτας καλλυντικού και το πιο εύκολο να γίνει λάθος. Είτε φτιάχνετε ένα μόνο σαπούνι είτε μια ολόκληρη σειρά περιποίησης δέρματος, οι κανόνες του καταλόγου INCI καθορίζουν τη σειρά, τις ονομασίες και τα σύμβολα που πρέπει να χρησιμοποιήσετε. Ο οδηγός αυτός τους εξηγεί βήμα προς βήμα, με παραδείγματα που μπορείτε να αντιγράψετε στα δικά σας σχέδια.
Περιεχόμενα
- Η σύντομη απάντηση
- Τι σημαίνει INCI;
- Βήμα 1: ξεκινήστε από τη σύνθεση, όχι από το μάρκετινγκ
- Βήμα 2: ταξινόμηση κατά βάρος
- Βήμα 3: ο κανόνας του 1%
- Βήμα 4: οι χρωστικές πηγαίνουν τελευταίες
- Βήμα 5: άρωμα, γεύση και αλλεργιογόνα
- Βήμα 6: φυτικά συστατικά
- Βήμα 7: νανοϋλικά, συντηρητικά και βοηθητικά μέσα επεξεργασίας
- Βήμα 8: μορφή και τοποθέτηση
- Ένα πρακτικό παράδειγμα
- Συνηθισμένα λάθη
- Λίστα ελέγχου πριν την εκτύπωση
- Συχνές ερωτήσεις
- Βασικά συμπεράσματα
Η σύντομη απάντηση
Ένας κατάλογος συστατικών της ΕΕ ξεκινά με τη λέξη “Ingredients” και ονομάζει κάθε συστατικό με την ονομασία INCI, σε φθίνουσα σειρά βάρους τη στιγμή της προσθήκης. Τα συστατικά κάτω από 1% μπορούν να ακολουθούν με οποιαδήποτε σειρά, οι χρωστικές έρχονται τελευταίες, το άρωμα δηλώνεται ως Parfum, η γεύση ως Aroma και τα νανοϋλικά επισημαίνονται με [nano]. Ο κατάλογος μπορεί να τοποθετηθεί στο δοχείο, στην εξωτερική συσκευασία ή σε φυλλάδιο όταν δεν χωρά. Η νομική βάση είναι το άρθρο 19 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1223/2009.
Τι σημαίνει INCI;
Το INCI σημαίνει International Nomenclature of Cosmetic Ingredients (Διεθνής Ονοματολογία Καλλυντικών Συστατικών). Είναι ένα κοινό σύστημα ονοματολογίας, ώστε ένας καταναλωτής, ένας γιατρός ή μια αρχή οπουδήποτε να μπορεί να αναγνωρίσει την ίδια ουσία, ανεξάρτητα από τη γλώσσα της συσκευασίας. Στην ΕΕ, οι ονομασίες προέρχονται από το κοινό γλωσσάρι συστατικών της Επιτροπής, το οποίο μπορείτε να αναζητήσετε στη βάση δεδομένων CosIng. Μην επινοείτε δικές σας ονομασίες και μη χρησιμοποιείτε εμπορικές ονομασίες, όπως η μάρκα ενός προμηθευτή: “Aqua”, όχι “purified water”, και “Glycerin”, όχι “vegetable glycerine”.
Διαβάστε επίσης Ισχυρισμός μη κομεδογόνου: ποιες δοκιμές και αποδείξεις χρειάζονται
Βήμα 1: ξεκινήστε από τη σύνθεση, όχι από το μάρκετινγκ
Πάρτε την ακριβή σύνθεση (τα ίδια δεδομένα που χρησιμοποιεί ο αξιολογητής ασφάλειας για την CPSR) και καταγράψτε κάθε πρώτη ύλη με το ποσοστό της. Έπειτα αναλύστε κάθε πρώτη ύλη στις δικές της ονομασίες INCI. Μια πρώτη ύλη σπάνια είναι μία ουσία: ένα μείγμα γαλακτωματοποιητών, ένα συντηρημένο φυτικό εκχύλισμα ή μια έτοιμη διασπορά χρωστικής μπορεί να περιέχει αρκετά δηλωτέα συστατικά. Αντλήστε τα από την προδιαγραφή του προμηθευτή ή το δελτίο δεδομένων ασφαλείας και φυλάξτε αυτά τα δεδομένα στον φάκελο μαζί με το SDS κάθε υλικού.
Μια πρακτική συνήθεια είναι να τηρείτε ένα κύριο υπολογιστικό φύλλο ανά προϊόν, με την πρώτη ύλη, το ποσοστό της και τις ονομασίες INCI και τα ποσοστά των συστατικών της. Όταν ένας προμηθευτής αλλάζει ένα μείγμα, αρκεί να ενημερωθεί μία γραμμή, και η ετικέτα, η έκθεση ασφάλειας και ο φάκελος προϊόντος παραμένουν συνεπείς. Οι εταιρείες που παραλείπουν αυτό το βήμα ανακαλύπτουν συνήθως το λάθος όταν ένας επιθεωρητής ή ένας λιανέμπορος ζητήσει τα υποστηρικτικά δεδομένα.
Βήμα 2: ταξινόμηση κατά βάρος
Καταγράψτε τα συστατικά σε φθίνουσα σειρά βάρους τη στιγμή που προστίθενται στο προϊόν. Για τις περισσότερες κρέμες, αυτό σημαίνει πρώτα Aqua, έπειτα έλαια, γαλακτωματοποιητές και ενυδατικοί παράγοντες. Το νερό μετράει ως συστατικό με το βάρος του. Τα πτητικά συστατικά, όπως η αλκοόλη ή οι διαλύτες που εξατμίζονται, κατατάσσονται και αυτά με βάση το βάρος που προσθέσατε, όχι με βάση ό,τι απομένει στο βάζο. Τα ποσοστά δεν τυπώνονται ποτέ στον κατάλογο.

Βήμα 3: ο κανόνας του 1%
Μόλις φτάσετε σε συστατικά που αποτελούν λιγότερο από 1% της σύνθεσης, μπορείτε να τα καταγράψετε με οποιαδήποτε σειρά. Πολλές εταιρείες διατηρούν παρ᾽ όλα αυτά μια λογική σειρά, αλλά ο νόμος δεν το απαιτεί. Το όριο του 1% είναι χρήσιμο: σημαίνει ότι ένα συντηρητικό στο 0,5% και ένα άρωμα στο 0,3% μπορούν να ανταλλάξουν θέσεις χωρίς πρόβλημα. Προσοχή όμως: όλα όσα υπερβαίνουν το 1% πρέπει να τοποθετηθούν στην αυστηρά φθίνουσα σειρά, γι᾽ αυτό ελέγξτε ξανά τα ποσοστά της σύνθεσής σας μετά από κάθε αναδιατύπωση.
Διαβάστε επίσης Οφθαλμολογικά ελεγμένο: εξήγηση των απαιτήσεων του ισχυρισμού
Βήμα 4: οι χρωστικές πηγαίνουν τελευταίες
Οι χρωστικές στα προϊόντα διακόσμησης έρχονται μετά από όλα τα άλλα συστατικά, με οποιαδήποτε σειρά. Ονομάζονται με τον αριθμό του Colour Index, όπως CI 77891, ή με την ονομασία από το Παράρτημα IV του κανονισμού. Για προϊόντα που πωλούνται σε πολλές αποχρώσεις, μπορείτε να καταγράψετε όλες τις χρωστικές της σειράς, με την προϋπόθεση ότι η καθεμία προηγείται από το σύμβολο “+/-” ή τις λέξεις “μπορεί να περιέχει”, ώστε ένας κατάλογος να καλύπτει κάθε απόχρωση.
Βήμα 5: άρωμα, γεύση και αλλεργιογόνα
Μια σύνθεση αρώματος ή αρωματικών ουσιών δηλώνεται ως Parfum. Μια σύνθεση γεύσης, όπως στα λιπ μπαλσάμ ή στην οδοντόκρεμα, δηλώνεται ως Aroma. Τα μεμονωμένα συστατικά της σύνθεσης δεν καταγράφονται, με μία σημαντική εξαίρεση: τα αλλεργιογόνα αρώματος που υπερβαίνουν το 0,001% στα προϊόντα που παραμένουν στο δέρμα ή το 0,01% στα προϊόντα που ξεπλένονται πρέπει να αναγράφονται με την ονομασία INCI, όπως αναφέρονται στο Παράρτημα III. Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2023/1545 επέκτεινε σημαντικά αυτόν τον κατάλογο, και το άρθρο μας για τα αλλεργιογόνα αρώματος εξηγεί τις νέες προθεσμίες.
Βήμα 6: φυτικά συστατικά
Τα φυτικά συστατικά χρησιμοποιούν το λατινικό βοτανικό όνομα, μαζί με το μέρος του φυτού και τη μορφή, για παράδειγμα “Aloe Barbadensis Leaf Juice” ή “Camellia Sinensis Leaf Extract”. Κοινές ονομασίες όπως “αλόη βέρα” ή “πράσινο τσάι” δεν είναι INCI και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται στη θέση τους. Για τα αιθέρια έλαια, το INCI ακολουθεί κανονικά το πρότυπο του λατινικού ονόματος και της λέξης Oil. Αν το φυτικό εκχύλισμα προσφέρει αλλεργιογόνα αρώματος, θυμηθείτε να τα μετρήσετε ξεχωριστά.
Διαβάστε επίσης Πολύγλωσσες ετικέτες καλλυντικών για τις αγορές της ΕΕ
Βήμα 7: νανοϋλικά, συντηρητικά και βοηθητικά μέσα επεξεργασίας
- Νανοϋλικά: προσθέστε [nano] σε αγκύλες μετά την ονομασία, για παράδειγμα “Titanium Dioxide [nano]”.
- Κρυμμένες λειτουργικές ουσίες: μια ουσία που φτάνει μέσα σε άλλη πρώτη ύλη, όπως ένα συντηρητικό σε ένα εκχύλισμα, αποτελεί συστατικό αν εξακολουθεί να έχει λειτουργία στο τελικό προϊόν.
- Ακαθαρσίες και βοηθητικά μέσα επεξεργασίας: οι ακαθαρσίες στις πρώτες ύλες και οι τεχνικές ουσίες που χρησιμοποιούνται κατά την παρασκευή αλλά δεν υπάρχουν στο τελικό προϊόν δεν είναι συστατικά.
Ένα συστατικό που λειτουργεί ως συντηρητικό πρέπει παρ᾽ όλα αυτά να αποδεικνύεται ότι κάνει τη δουλειά του, και το challenge test είναι ο τρόπος με τον οποίο το αποδεικνύει η τελική σύνθεση.

Βήμα 8: μορφή και τοποθέτηση
Ξεκινήστε με το “Ingredients”, ακολουθούμενο από άνω και κάτω τελεία ή αλλαγή γραμμής, και χωρίστε τις ονομασίες με κόμματα. Το κείμενο πρέπει να είναι ανεξίτηλο, ευανάγνωστο και ορατό. Τα κεφαλαία γράμματα στην αρχή κάθε λέξης είναι συνήθης πρακτική και βοηθούν την αναγνωσιμότητα, αλλά ο νόμος δεν το απαιτεί. Αν η συσκευασία είναι πολύ μικρή, ο κατάλογος μπορεί να βρίσκεται σε συνοδευτικό φυλλάδιο, ετικέτα, ταινία, καρτέλα ή κάρτα, με το σύμβολο του χεριού που δείχνει φυλλάδιο στη συσκευασία. Για τα υπόλοιπα υποχρεωτικά στοιχεία, δείτε τη λίστα ελέγχου μας για τις απαιτήσεις επισήμανσης καλλυντικών της ΕΕ.
Ένα πρακτικό παράδειγμα
Μια απλή λοσιόν μπορεί να γράφει: Ingredients: Aqua, Glycerin, Caprylic/Capric Triglyceride, Cetearyl Alcohol, Glyceryl Stearate, Parfum, Phenoxyethanol, Limonene, Linalool. Εδώ η σειρά βάρους εκτείνεται από το Aqua έως το Glyceryl Stearate. Το Parfum, το συντηρητικό και τα δύο ονομαστικά αλλεργιογόνα βρίσκονται κάτω από 1%, επομένως η σειρά τους είναι ελεύθερη. Αν η λοσιόν περιείχε ορυκτή χρωστική, θα εμφανιζόταν μετά από αυτά, για παράδειγμα CI 77891. Σημειώστε ότι η ίδια σύνθεση πρέπει να αντιγράφεται στον φάκελο προϊόντος, ώστε μια αρχή να μπορεί να συγκρίνει τον τυπωμένο κατάλογο με την τεκμηρίωση μέσα σε λίγα λεπτά.
Συνηθισμένα λάθη
- Κοινές ονομασίες αντί για INCI. “Vitamin E” αντί για Tocopherol.
- Σειρά μάρκετινγκ. Τοποθέτηση του πρωταγωνιστή συστατικού πρώτου για να φαίνεται πλούσιο, ενώ βρίσκεται στο 0,1%.
- Ξεχασμένα συστατικά. Αγνόηση συντηρητικών που φτάνουν μέσα σε εκχύλισμα ή μείγμα.
- Ελλιπή αλλεργιογόνα ή [nano]. Δύο από τις πιο ελεγχόμενες λεπτομέρειες.
- Χρήση παλιών καταλόγων. Εκτύπωση καταλόγου αντιγραμμένου από προηγούμενη παρτίδα αφού άλλαξε η σύνθεση.
Λίστα ελέγχου πριν την εκτύπωση
- Ξεκινήστε από την τρέχουσα σύνθεση με ποσοστά.
- Αναλύστε κάθε πρώτη ύλη στα συστατικά της κατά INCI.
- Ταξινομήστε κατά βάρος, εφαρμόζοντας τον κανόνα του 1% από εκεί και κάτω.
- Τοποθετήστε τις χρωστικές τελευταίες, με αριθμούς CI.
- Προσθέστε Parfum ή Aroma και έπειτα τα αλλεργιογόνα πάνω από τα όρια.
- Σημειώστε [nano] και ελέγξτε τα λατινικά ονόματα των φυτικών συστατικών.
- Συγκρίνετε τον τυπωμένο κατάλογο με την έκθεση ασφάλειας και τον φάκελο προϊόντος.
Συχνές ερωτήσεις
Πρέπει να τυπώνω ποσοστά στον κατάλογο;
Όχι. Η σειρά φέρει την πληροφορία και τα ποσοστά δεν εμφανίζονται στην ετικέτα.
Το νερό αναγράφεται ως Aqua ή Water;
Το Aqua είναι η ονομασία INCI. Πολλές εταιρείες τυπώνουν “Aqua (Water)” σε αγορές όπου η μετάφραση βοηθά τους καταναλωτές, κάτι που είναι αποδεκτό.
Ποιος ελέγχει τον κατάλογο συστατικών;
Υπεύθυνο είναι το υπεύθυνο πρόσωπο. Οι αρχές συγκρίνουν τον κατάλογο με τον φάκελο προϊόντος και ο αξιολογητής ασφάλειας χρησιμοποιεί την ίδια σύνθεση στην CPSR.
Βασικά συμπεράσματα
- Χρησιμοποιείτε ονομασίες INCI από το γλωσσάρι της Επιτροπής, ποτέ εμπορικές ονομασίες.
- Φθίνουσα σειρά βάρους πάνω από 1%, ελεύθερη σειρά από κάτω, χρωστικές στο τέλος.
- Δηλώστε Parfum ή Aroma και αναγράψτε τα αλλεργιογόνα πάνω από τα όρια.
- Ξαναχτίστε τον κατάλογο από την πραγματική σύνθεση κάθε φορά που αυτή αλλάζει.
