Zasady listy INCI: jak poprawnie pisać wykazy składników

Wykaz składników to najczęściej kontrolowana część etykiety kosmetyku i ta, w której najłatwiej o błąd. Niezależnie od tego, czy produkują Państwo pojedyncze mydło, czy pełną linię pielęgnacyjną, zasady listy INCI decydują o kolejności, nazwach i symbolach, których trzeba użyć. Ten poradnik omawia je krok po kroku, z przykładami, które można przenieść do własnego projektu opakowania.

Krótka odpowiedź

Unijny wykaz składników zaczyna się od słowa „Ingredients” (lub jego odpowiednika w języku rynku) i wymienia każdy składnik pod jego nazwą INCI, w kolejności malejącej według masy w chwili dodania. Składniki poniżej 1% mogą następować w dowolnej kolejności, barwniki podaje się na końcu, kompozycja zapachowa jest deklarowana jako Parfum, aromat jako Aroma, a nanomateriały oznacza się [nano]. Wykaz może znajdować się na pojemniku, opakowaniu zewnętrznym lub ulotce, jeśli się nie mieści. Podstawą prawną jest art. 19 rozporządzenia (WE) nr 1223/2009.

Co oznacza INCI?

INCI to skrót od International Nomenclature of Cosmetic Ingredients, czyli Międzynarodowego Nazewnictwa Składników Kosmetycznych. To wspólny system nazewnictwa, dzięki któremu konsument, lekarz lub organ w dowolnym miejscu może zidentyfikować tę samą substancję, niezależnie od języka opakowania. W UE nazwy pochodzą ze wspólnego glosariusza składników Komisji, który można przeszukiwać w bazie CosIng. Nie należy wymyślać własnych nazw ani używać nazw handlowych, takich jak marka dostawcy: „Aqua”, a nie „woda oczyszczona”, i „Glycerin”, a nie „gliceryna roślinna”.

Przeczytaj też Oświadczenie niekomedogenny: jakie badania i dowody są potrzebne

Krok 1: wyjść od formuły, a nie od marketingu

Należy wziąć dokładną formułę (te same dane, z których korzysta oceniający bezpieczeństwo przy CPSR) i wypisać każdy surowiec wraz z jego procentową zawartością. Następnie rozbić każdy surowiec na jego własne nazwy INCI. Surowiec rzadko jest pojedynczą substancją: mieszanina emulgatorów, konserwowany ekstrakt roślinny lub gotowa dyspersja barwnika mogą zawierać kilka składników podlegających deklaracji. Dane te należy pobrać ze specyfikacji dostawcy lub karty charakterystyki i przechowywać w aktach razem z SDS dla każdego materiału.

Praktycznym nawykiem jest prowadzenie jednego głównego arkusza kalkulacyjnego na produkt, z surowcem, jego procentem oraz nazwami INCI i udziałami jego składników. Gdy dostawca zmieni mieszaninę, wystarczy zaktualizować jeden wiersz, a etykieta, raport bezpieczeństwa i dokumentacja produktu pozostają spójne. Marki, które pomijają ten krok, zwykle odkrywają błąd, gdy inspektor lub sieć handlowa poprosi o dane źródłowe.

Krok 2: kolejność według masy

Składniki wymienia się w kolejności malejącej według masy w chwili dodania do produktu. W przypadku większości kremów oznacza to najpierw Aqua, potem oleje, emulgatory i humektanty. Woda liczy się jako składnik ze swoją masą. Składniki lotne, takie jak alkohol lub rozpuszczalniki, które odparowują, nadal są szeregowane według masy, w jakiej je dodano, a nie według tego, co zostaje w słoiku. Wartości procentowe nigdy nie są drukowane w wykazie.

Krok 3: reguła 1%

Gdy dojdą Państwo do składników stanowiących mniej niż 1% formuły, mogą je Państwo wymieniać w dowolnej kolejności. Wiele marek nadal utrzymuje logiczny porządek, ale prawo tego nie wymaga. Granica 1% jest użyteczna: oznacza, że konserwant w ilości 0,5% i kompozycja zapachowa w ilości 0,3% mogą zamienić się miejscami bez problemu. Należy jednak uważać: wszystko powyżej 1% trzeba nadal umieścić w ścisłej kolejności malejącej, więc po każdej reformulacji trzeba ponownie sprawdzić wartości procentowe w formule.

Przeczytaj też Testowane okulistycznie: wymagania wobec oświadczenia

Krok 4: barwniki na końcu

Barwniki w produktach dekoracyjnych następują po wszystkich innych składnikach, w dowolnej kolejności. Podaje się je z numerem Colour Index, takim jak CI 77891, lub z nazwą z załącznika IV rozporządzenia. W przypadku produktów sprzedawanych w wielu odcieniach można wymienić wszystkie barwniki gamy, pod warunkiem że każdy z nich jest poprzedzony symbolem „+/-” lub słowami „może zawierać”, tak aby jedna lista obejmowała każdy odcień.

Krok 5: kompozycja zapachowa, aromat i alergeny

Perfumy lub kompozycja zapachowa są deklarowane jako Parfum. Kompozycja smakowa, na przykład w balsamach do ust lub paście do zębów, jest deklarowana jako Aroma. Poszczególne składniki kompozycji nie są wymieniane, z jednym ważnym wyjątkiem: alergeny zapachowe przekraczające 0,001% w produktach niespłukiwanych lub 0,01% w produktach spłukiwanych muszą być wymienione pod nazwą INCI, zgodnie z załącznikiem III. Rozporządzenie (UE) 2023/1545 znacznie rozszerzyło ten wykaz, a nasz artykuł o alergenach zapachowych wyjaśnia nowe terminy.

Krok 6: składniki roślinne

Składniki roślinne używają łacińskiej nazwy botanicznej oraz części rośliny i postaci, na przykład „Aloe Barbadensis Leaf Juice” lub „Camellia Sinensis Leaf Extract”. Nazwy potoczne, takie jak „aloes” lub „zielona herbata”, nie są INCI i nie należy ich używać w zamian. W przypadku olejków eterycznych INCI zwykle ma postać łacińskiej nazwy i słowa Oil. Jeśli ekstrakt roślinny wnosi alergeny zapachowe, należy pamiętać o osobnym ich policzeniu.

Przeczytaj też Wielojęzyczne etykiety kosmetyków na rynki UE

Krok 7: nanomateriały, konserwanty i substancje pomocnicze

• Nanomateriały: dodać [nano] w nawiasie kwadratowym po nazwie, na przykład „Titanium Dioxide [nano]”.
• Ukryte substancje funkcjonalne: substancja, która trafia do produktu wewnątrz innego surowca, na przykład konserwant w ekstrakcie, jest składnikiem, jeśli nadal pełni funkcję w produkcie gotowym.
• Zanieczyszczenia i substancje pomocnicze: zanieczyszczenia w surowcach oraz substancje techniczne użyte podczas produkcji, ale nieobecne w produkcie gotowym, nie są składnikami.

Składnik działający jako konserwant nadal musi wykazać, że spełnia swoją rolę, a challenge test jest sposobem, w jaki gotowa formuła to potwierdza.

Krok 8: format i umiejscowienie

Zaczynamy od „Ingredients” (lub odpowiednika w języku rynku), po którym następuje dwukropek lub podział wiersza, a nazwy oddziela się przecinkami. Tekst musi być nieusuwalny, łatwo czytelny i widoczny. Wielkie litery na początku każdego słowa są powszechną praktyką i poprawiają czytelność, ale prawo tego nie wymaga. Jeśli opakowanie jest zbyt małe, wykaz może znajdować się na dołączonej ulotce, etykiecie, taśmie, zawieszce lub karcie, z symbolem dłoni wskazującej ulotkę na opakowaniu. Pozostałe obowiązkowe elementy omawia nasza lista kontrolna dotycząca wymogów etykietowania kosmetyków w UE.

Przykład praktyczny

Prosty balsam może wyglądać tak: Ingredients: Aqua, Glycerin, Caprylic/Capric Triglyceride, Cetearyl Alcohol, Glyceryl Stearate, Parfum, Phenoxyethanol, Limonene, Linalool. Tutaj kolejność według masy biegnie od Aqua do Glyceryl Stearate. Parfum, konserwant i dwa wymienione alergeny znajdują się poniżej 1%, więc ich kolejność jest dowolna. Gdyby balsam zawierał pigment mineralny, pojawiłby się po nich, na przykład CI 77891. Warto zauważyć, że ta sama formuła musi zostać skopiowana do dokumentacji produktu, aby organ mógł porównać wydrukowany wykaz z dokumentacją w kilka minut.

Częste błędy

• Nazwy potoczne zamiast INCI. „Witamina E” zamiast Tocopherol.
• Kolejność marketingowa. Umieszczanie składnika-bohatera na początku, aby wyglądać bogato, gdy jest go 0,1%.
• Zapomniane składniki. Ignorowanie konserwantów, które trafiają do produktu wewnątrz ekstraktu lub mieszaniny.
• Brak alergenów lub [nano]. Dwa z najczęściej sprawdzanych szczegółów.
• Stare wykazy. Drukowanie wykazu skopiowanego z poprzedniej partii po zmianie formuły.

Lista kontrolna przed drukiem

1. Zacząć od aktualnej formuły z wartościami procentowymi.
2. Rozbić każdy surowiec na komponenty INCI.
3. Posortować według masy, stosując regułę 1% poniżej tej granicy.
4. Umieścić barwniki na końcu, z numerami CI.
5. Dodać Parfum lub Aroma, a następnie alergeny powyżej progów.
6. Oznaczyć [nano] i sprawdzić łacińskie nazwy składników roślinnych.
7. Porównać wydrukowany wykaz z raportem bezpieczeństwa i dokumentacją produktu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy muszę drukować wartości procentowe w wykazie?

Nie. Informację niesie kolejność, a wartości procentowe nie są pokazywane na etykiecie.

Czy wodę zapisuje się jako Aqua, czy Water?

Nazwą INCI jest Aqua. Wiele marek drukuje „Aqua (Water)” na rynkach, na których tłumaczenie pomaga konsumentom, co jest dopuszczalne.

Kto sprawdza wykaz składników?

Odpowiada osoba odpowiedzialna. Organy porównują wykaz z dokumentacją produktu, a oceniający bezpieczeństwo korzysta z tej samej formuły w CPSR.

Najważniejsze wnioski

• Używać nazw INCI z glosariusza Komisji, nigdy nazw handlowych.
• Kolejność malejąca według masy powyżej 1%, dowolna poniżej, barwniki na końcu.
• Deklarować Parfum lub Aroma i wymieniać alergeny powyżej progów.
• Odtwarzać wykaz z rzeczywistej formuły za każdym razem, gdy ulega zmianie.