Een cosmetisch product kan een perfecte formule hebben en toch aan de grens worden tegengehouden of uit het schap worden gehaald vanwege het doosje. De etiketteringseisen voor cosmetica in de EU zijn streng, gedetailleerd en worden gecontroleerd door markttoezichtautoriteiten. Deze gids zet ze om in een duidelijke checklist die u aan uw ontwerper kunt geven voordat het ontwerp naar de drukker gaat.
Inhoud
- Het korte antwoord
- Wie en waar: verantwoordelijke persoon en oorsprong
- Hoeveel: nominale inhoud
- Hoe lang: minimale houdbaarheid of periode na opening
- Voorzorgsmaatregelen en waarschuwingen
- Traceerbaarheid: het batchnummer
- Functie van het product
- De lijst van ingrediënten
- Taaleisen
- Presentatie: leesbaarheid en plaatsing
- Etiketten versus claims
- Veelgemaakte fouten
- Een afdrukbare checklist
- Veelgestelde vragen
- Belangrijkste punten
Het korte antwoord
Volgens artikel 19 van Verordening (EG) nr. 1223/2009 moet elk cosmetisch product dat in de EU wordt verkocht het volgende vermelden: naam en adres van de verantwoordelijke persoon, het land van oorsprong bij invoer, de nominale inhoud, de datum van minimale houdbaarheid of de periode na opening, voorzorgsmaatregelen voor gebruik, het batchnummer, de functie (tenzij die duidelijk is) en de lijst van ingrediënten. De tekst moet onuitwisbaar, goed leesbaar en zichtbaar zijn, in de taal die de lidstaat vereist waar het product wordt verkocht.
Wie en waar: verantwoordelijke persoon en oorsprong
Op het etiket moeten de naam of de geregistreerde naam en het adres van de verantwoordelijke persoon staan, dat wil zeggen het in de EU gevestigde bedrijf dat voor het product verantwoordelijk is. Als er meerdere adressen zijn, moet het adres waar het productinformatiedossier te raadplegen is worden benadrukt. Bij producten die van buiten de EU worden ingevoerd, moet ook het land van oorsprong worden vermeld. Een distributeur die een product onder een eigen merk verkoopt, wordt normaal gesproken de verantwoordelijke persoon, wat ook in ons overzicht van het CPSR aan bod komt, want het veiligheidsrapport hoort bij die rol.
Lees ook Kleine cosmetische verpakkingen en monsters etiketteren
Hoeveel: nominale inhoud
De inhoud op het moment van verpakken moet in gewicht of volume worden opgegeven. Gebruik gewicht voor vaste en halfvaste producten, zoals crèmes en balsems, en volume voor vloeistoffen, conform de gangbare handelspraktijk. Er bestaan uitzonderingen voor zeer kleine verpakkingen (minder dan 5 g of 5 ml), gratis monsters, verpakkingen voor eenmalig gebruik en goederen die gewoonlijk per stuk worden verkocht, maar controleer elk geval in plaats van het aan te nemen. Wordt een artikel in een multipack verkocht, dan moet de inhoud van elk afzonderlijk artikel toch duidelijk zijn.
Hoe lang: minimale houdbaarheid of periode na opening
Er bestaan twee verschillende datumsystemen, en de keuze hangt af van de houdbaarheid:
- Datum van minimale houdbaarheid (“ten minste houdbaar tot einde”): vereist wanneer het product 30 maanden of korter stabiel is. Hij gebruikt het zandlopersymbool of de woorden “ten minste houdbaar tot einde”, gevolgd door maand en jaar of dag, maand en jaar.
- Periode na opening (PAO): weergegeven met het symbool van de open pot en een aantal maanden, voor producten die langer dan 30 maanden stabiel blijven maar na opening kunnen verslechteren.
Producten die langer dan 30 maanden stabiel zijn, hebben geen datum nodig, maar u moet die stabiliteit nog steeds kunnen aantonen. Dat ondersteunt een stabiliteitstest juist. Hetzelfde bewijs maakt deel uit van het productdossier. Microbiologische veiligheid tijdens het gebruik wordt gestaafd met conserveringsgegevens, zoals een challengetest.
Voorzorgsmaatregelen en waarschuwingen
Elke bijzondere voorzorgsmaatregel bij gebruik moet op het etiket staan. Dat omvat de formuleringen die de bijlagen van de verordening vereisen, bijvoorbeeld voor haarverf, bepaalde conserveermiddelen en uv-filters, en voor producten die alleen voor professioneel gebruik zijn bestemd. Waarschuwingen moeten in de taal van de markt zijn en zo dicht mogelijk bij de manier waarop de bijlage ze formuleert. Past iets niet op een kleine verpakking, dan mag het etiket verwijzen naar een bijsluiter, label, strook of kaart met het symbool van de hand die naar een bijsluiter wijst. Uw veiligheidsbeoordelaar vermeldt de waarschuwingen die uit de formule voortvloeien in deel B van het CPSR, dus stem uw ontwerp af op het rapport.
Lees ook Functie op het cosmeticalabel: wanneer u het gebruiksdoel moet vermelden
Traceerbaarheid: het batchnummer
Een batch- of partijnummer, of een andere verwijzing die de productierun identificeert, moet zowel op de houder als op de buitenverpakking staan. Is dat om praktische redenen onmogelijk, vermeld het dan alleen op de verpakking. Het batchnummer moet verwijzen naar uw productiegegevens onder goede productiepraktijken, want het maakt een terugroeping mogelijk en een inspecteur vraagt er als eerste naar.
Functie van het product
Vermeld waarvoor het product dient, tenzij de presentatie het al duidelijk maakt. “Nachtcrème” of “shampoo” is voldoende. Een product met een vage naam of een ongewone toepassing, zoals een multifunctionele balsem, moet zeggen wat het doet. Houd de functie in overeenstemming met uw claims: een cosmetisch product omschrijven als behandeling van een ziekte brengt het in het vaarwater van geneesmiddelen en schept een ander juridisch probleem.
De lijst van ingrediënten
De lijst wordt ingeleid met het woord “Ingredients”. Ingrediënten staan in aflopende volgorde van gewicht op het moment van toevoeging, en die onder 1% mogen in willekeurige volgorde volgen. Kleurstoffen komen als laatste, in willekeurige volgorde, met het Colour Index-nummer of de naam uit bijlage IV. Gebruik INCI-namen uit de gemeenschappelijke ingrediëntenlijst van de Commissie of de CosIng-database, en markeer nanomaterialen met “[nano]” na de naam. Parfum wordt vermeld als Parfum, met de afzonderlijk genoemde geurallergenen boven de drempels van bijlage III. Wij leggen deze regels stap voor stap uit in onze gids over INCI-lijsten. De lijst mag op de houder, op de buitenverpakking of op een bijgesloten bijsluiter staan wanneer ze niet past.
Lees ook Waarschuwingen op cosmeticalabels: verplichte voorzorgsmaatregelen
Taaleisen
De taal van de verplichte informatie wordt door elke lidstaat bepaald, meestal de officiële taal van de markt. Sommige landen accepteren Engels voor een deel van de informatie, andere niet. Verkoopt u in de hele EU, plan dan vroeg meertalige etiketten of landspecifieke verpakkingen. Symbolen zoals de open pot en de zandloper helpen, maar vervangen nooit de vereiste tekst. Elke vertaling moet overeenkomen, want een ontbrekende waarschuwing in één taal is een overtreding in die markt.
Presentatie: leesbaarheid en plaatsing
De informatie moet onuitwisbaar, goed leesbaar en zichtbaar zijn. In de praktijk betekent dat een verstandige lettergrootte, sterk contrast en geen tekst die onder vouwen of naden verdwijnt. De verordening stelt geen minimale tekenhoogte vast, maar autoriteiten beoordelen de leesbaarheid op de echte verpakking, dus test uw ontwerp op het afgewerkte artikel.
Etiketten versus claims
Claims op de verpakking, zoals “hypoallergeen”, “dermatologisch getest” of “gevoelige huid”, maken geen deel uit van de verplichte lijst, maar wel van het etiket en worden beoordeeld volgens de Claimsverordening (EU) nr. 655/2013. Voor elk is bewijs in het productdossier nodig. Een dermatologische studie zoals onze patchtest is een typische onderbouwing voor formuleringen over huidverdraagzaamheid, maar ze ondersteunt alleen wat de studie daadwerkelijk heeft gemeten.
Veelgemaakte fouten
- Geen EU-adres. Het adres van een bedrijf buiten de EU alleen is niet genoeg.
- Verkeerd datumsymbool. De zandloper en de open pot door elkaar halen.
- Verouderde waarschuwingen. De formuleringen in de bijlagen veranderen, en oude voorraden bedrukte dozen behouden de oude tekst.
- Fouten in de volgorde van ingrediënten. Alfabetisch of op marketingbelang sorteren in plaats van op gewicht.
- Ontbrekende allergenen. Parfum aanwezig, maar geen genoemde allergenen boven de drempel.
Een afdrukbare checklist
- Naam en EU-adres van de verantwoordelijke persoon, plus oorsprong bij invoer.
- Nominale inhoud in gram of milliliter.
- Zandloperdatum of PAO met open pot, onderbouwd door stabiliteitsgegevens.
- Waarschuwingen en voorzorgsmaatregelen uit het veiligheidsrapport en de bijlagen.
- Batchnummer op elke eenheid en buitenverpakking.
- Functie, als die niet duidelijk is.
- Volledige INCI-ingrediëntenlijst inclusief genoemde allergenen en [nano].
- Juiste taal voor elke doelmarkt.
Veelgestelde vragen
Mag ik de ingrediënten op een bijsluiter zetten?
Alleen wanneer het om praktische redenen onmogelijk is ze op de houder of verpakking te zetten. Dan mogen ze op een bijsluiter, label, strook, hanger of kaart staan, met het symbool van de hand die naar een bijsluiter wijst op de verpakking.
Heb ik een CE-markering nodig op cosmetica?
Nee. Cosmetica dragen geen CE-markering. Naleving wordt aangetoond door het veiligheidsrapport, het productdossier en de CPNP-kennisgeving.
Moet het etiket in de plaatselijke taal zijn?
Verplichte informatie zoals waarschuwingen, functie en de datum moet de taalregels van elke lidstaat volgen. Controleer elke markt waarin u verkoopt.
Belangrijkste punten
- Artikel 19 somt de verplichte onderdelen op. Ontbreekt er één, dan voldoet het product niet.
- Datums en waarschuwingen op het etiket moeten worden onderbouwd door stabiliteitsgegevens en het veiligheidsrapport.
- Ingrediënten volgen INCI, aflopend gewicht, met gemarkeerde allergenen en nanomaterialen.
- Controleer het ontwerp aan de hand van de afgewerkte verpakking, en elke taal, vóór het drukken.